Morwa biała a poziom cukru — co wiadomo, a co nie

Czym jest morwa biała i skąd wzięła się w suplementach?

Morwa biała (Morus alba) to drzewo pochodzące z Azji Wschodniej, którego liście od stuleci wykorzystuje się w tradycyjnej kuchni i ziołolecznictwie Chin, Japonii i Korei. W Europie roślina jest znana głównie jako pokarm jedwabników, a jej liście trafiły do suplementów stosunkowo niedawno.

Zainteresowanie liśćmi morwy wzięło się z obecności 1-deoksynojirimycyny, w skrócie DNJ — związku, który jest przedmiotem badań laboratoryjnych i klinicznych dotyczących metabolizmu węglowodanów. Ilość DNJ różni się w zależności od odmiany, pory zbioru i sposobu przygotowania ekstraktu, dlatego dwa preparaty z „morwą białą” na etykiecie nie muszą być porównywalne.

W Glucoven ekstrakt z liści morwy białej jest największą ilościowo pozycją składu: 400 mg w porcji dziennej, czyli w dwóch kapsułkach.

Dlaczego nikt nie może obiecać, że morwa biała obniży cukier?

Oświadczenia zdrowotne w Unii Europejskiej działają na zasadzie listy pozytywnej: wolno użyć tylko takiego sformułowania, które zostało wcześniej dopuszczone dla konkretnego składnika. Dla witamin i minerałów lista jest zamknięta i jasna. Dla składników roślinnych — tak zwanych botanicals — procedura utknęła i pozostaje zawieszona od lat.

Producent suplementu z morwą białą może więc napisać, ile ekstraktu zawiera kapsułka, ale nie wolno mu przypisać temu ekstraktowi żadnego efektu zdrowotnego. Sprzedawca, który mimo to twierdzi, że jego preparat „obniża cukier dzięki morwie”, łamie przepisy — niezależnie od tego, co pokazują badania nad DNJ.

Dlatego na tej stronie znajdziesz przy morwie białej wyłącznie opis i gramaturę. Deklaracje o poziomie glukozy padają w innym miejscu i dotyczą chromu, dla którego oświadczenie zostało dopuszczone.

Jak czytać skład preparatu z morwą białą?

Porównując preparaty, zacznij od gramatury ekstraktu w porcji dziennej, a nie w jednej kapsułce — producenci lubią podawać „na kapsułkę”, gdy porcja dzienna to trzy albo cztery sztuki. Następnie sprawdź, czy etykieta w ogóle podaje ilość ekstraktu, czy tylko wymienia nazwę rośliny.

Zwróć uwagę na to, czy ekstrakt jest standaryzowany, czyli czy producent deklaruje zawartość konkretnego związku. Standaryzacja oznacza powtarzalność między partiami. W przypadku morwy białej standaryzacja na DNJ jest rzadka i kosztowna, więc jej brak nie dyskwalifikuje produktu — ale jej obecność jest realną przewagą.

Na koniec sprawdź, co jeszcze jest w składzie. Morwa biała bywa dodatkiem w ilościach śladowych, dorzuconym wyłącznie po to, żeby nazwa rośliny mogła pojawić się na froncie opakowania.